RESEARCH 02 · INFLATIE & KOOPKRACHT

Hoe bescherm je vermogen tegen inflatie?

Wat aandelen en inflatiegekoppelde obligaties bijdragen aan koopkrachtbehoud, en waarom de samenstelling van de portefeuille het verschil maakt.

Zodra de inflatie oploopt, keert dezelfde vraag terug: is het vermogen voldoende beschermd tegen stijgende prijzen? Het voor de hand liggende antwoord zijn inflatiegekoppelde staatsobligaties. De bekendste zijn de Amerikaanse TIPS, voluit Treasury Inflation-Protected Securities.

Die obligaties kunnen zeker helpen. Maar inflatie speelt niet alleen op wanneer de cijfers stijgen. Ook bij lage inflatie verdwijnt elk jaar een deel van de koopkracht. Daarom verdient inflatie vanaf het begin een plaats in de samenstelling van een portefeuille.

Koopkracht hoort bij het fundament

Wie vermogen opbouwt of ervan moet leven, kijkt vaak tientallen jaren vooruit. Over zo’n periode bepalen stijgende prijzen in belangrijke mate wat dat vermogen uiteindelijk nog kan betalen.

Dat is ook de kern van de Amerikaanse publicatie waarop dit artikel voortbouwt: kijk verder dan de eerstvolgende inflatiegolf en richt de portefeuille in op koopkrachtbehoud over de lange termijn.

Wat inflatiegekoppelde obligaties wel en niet doen

Bij TIPS wordt de hoofdsom aangepast aan de Amerikaanse consumentenprijsindex, en de rente wordt over die aangepaste hoofdsom berekend (TreasuryDirect). Zo bieden ze gerichte bescherming tegen Amerikaanse inflatie. Volgens de publicatie van The Equius Team bij Wealth Enhancement (oktober 2026) levert een Amerikaanse tienjaars-TIPS ongeveer 2,6% per jaar op boven de inflatie.

Die zekerheid geldt alleen voor wie de obligatie tot de einddatum aanhoudt. Tussentijds kan de koers dalen, bijvoorbeeld wanneer de reële rente stijgt. Wie eerder verkoopt, is dus niet tegen verlies beschermd. Voor beleggers met uitgaven in euro’s komt daar het valutarisico bij.^*

Inflatiegekoppelde obligaties bieden zo een bescheiden, maar relatief voorspelbaar reëel rendement. Aandelen bieden meer groeimogelijkheden, met daartegenover meer onzekerheid en grotere tussentijdse koersschommelingen.

Aandelen: ruimte voor koopkrachtbehoud

Ondernemingen kunnen hogere kosten proberen door te berekenen in hun prijzen. Of dat lukt, hangt onder meer af van hun concurrentiepositie en de vraag naar hun producten. Hogere inflatie leidt dus niet vanzelf tot hogere winsten of koersen.

Over langere periodes zijn Amerikaanse aandelen de inflatie wel ruim voorgebleven. De publicatie laat dat zien aan de hand van alle tienjaarsperiodes tussen 1928 en 2025, gesplitst naar periodes met inflatie onder en boven het gemiddelde.

Inflatie en gemiddeld jaarrendement over tienjaarsperiodes, 1928–2025

De mix met extra gewicht in waardeaandelen en kleinere waardeondernemingen behaalde een hoger gemiddeld rendement dan de brede markt. Die voorsprong was het grootst in periodes met bovengemiddelde inflatie. Niet alleen het aandeel aandelen in een portefeuille telt dus, maar ook welke delen van de markt erin vertegenwoordigd zijn.

Wat de tabel niet vertelt

De cijfers bieden een waardevol perspectief, maar vragen om een zorgvuldige lezing.

Ten eerste gaat het om nominale rendementen, vóór aftrek van inflatie. Na correctie leverde de brede markt in periodes met lage inflatie gemiddeld 8,2% per jaar op, tegen 6,7% bij hoge inflatie. Een hoger nominaal rendement betekende dus niet dat de koopkracht sneller groeide.

Ten tweede verbergen tienjaarsgemiddelden het verloop onderweg: hoe diep tussentijdse verliezen waren en hoe lang het herstel duurde. Voor wie geld aan het vermogen onttrekt, kan juist dat doorslaggevend zijn.

Ten derde betreft het Amerikaanse historische indexcijfers in dollars. Ze zijn geen garantie voor de toekomst en zeggen niet direct iets over het resultaat van een belegger met uitgaven in euro’s. Kosten, belastingen en valutabewegingen spelen eveneens een rol.

De les is dus niet dat aandelen onder alle omstandigheden volstaan, maar dat koopkrachtbehoud een bredere blik vraagt dan alleen inflatiegekoppelde obligaties.

Inflatie bezien in samenhang met groei

Inflatie staat nooit op zichzelf. Ook de richting van de economische groei telt. Oplopende inflatie in een aantrekkende economie vraagt om een andere afweging dan oplopende inflatie terwijl de groei afneemt.

Dat is het vertrekpunt van kwadrantbeleggen, de specialisatie van Proteqt Capital. Stijgende of dalende groei en inflatie vormen samen vier economische kwadranten. Dat kader helpt te beoordelen welke bouwstenen een plaats verdienen in de portefeuille en welke risico’s extra aandacht vragen.

Regime Compass vertaalt deze benadering naar concrete allocaties en wegingen, op basis van het huidige economische klimaat, de verwachte richting en de bevestiging vanuit de financiële markten. Zo voegt kwadrantbeleggen aan de historische cijfers een tweede vraag toe: hoeveel risico past bij de omstandigheden van nu?

Tot slot

Inflatie bepaalt mede wat vermogen later nog kan betalen en verdient daarom een vaste plaats in de opbouw ervan. Koopkrachtbehoud draait niet om de keuze tussen aandelen en inflatiegekoppelde obligaties, maar om hun plaats in de portefeuille, hun onderlinge samenhang en de risico’s die ontstaan wanneer omstandigheden veranderen.

Kwadrantbeleggen biedt daarvoor het kader; Regime Compass maakt de afwegingen concreet en inzichtelijk. De werkwijze en resultaten zijn openbaar te volgen.

Vermogensgroei vraagt om het benutten van kansen. Koopkrachtbehoud vraagt daarnaast om inzicht in wanneer risico’s veranderen.